Tajemnica - fundament współpracy

Pełnomocnik profesjonalny w osobie adwokata oraz radcy prawnego zobowiązany jest do zachowania tajemnicy zawodowej, która stanowi fundament jego współpracy z Mocodawcą.

Szczególnie mocny węzeł łączący adwokata/radcę prawnego z Klientem stanowi nawiązanie stosunku obrończego w postępowaniu karnym, gdzie szereg norm prawnych gwarantuje ochronę samego adwokata, ale przede wszystkim osobę, która znalazła się w kręgu zainteresowania organów wymiaru sprawiedliwości. Należą do nich między innymi przepis art. 178 Kodeksu postępowania karnego, który zakazuje przesłuchiwania w charakterze świadka "obrońcy albo adwokata lub radcy prawnego [...], co do faktów, o których dowiedział się udzielając porady prawnej lub prowadząc sprawę".

Wskazać należy, iż sama tajemnica adwokacka i tajemnica obrończa nie musi pozostawać tożsama. Ta druga jest bezwzględna i znajduje swoje umocowanie w art. 42 ust. 2 Konstytucji RP. Tajemnica adwokacka regulowana na gruncie art. 6 Ustawy Prawo o adwokaturze ("adwokat obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej"), także w swoim brzmieniu ma charakter bezwzględny. Odmiennie tę kwestię traktuje art. 180 par. 2 Kodeksu postępowania karnego, gdzie "tajemnica adwokacka" jest wymieniana wśród innych tajemnic zawodowych i na podstawie tego przepisu osoby te "mogą być przesłuchiwane co do faktów objętych tą tajemnicą tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu".

Na podstawie powyższego, przy wsparciu reguł właściwych dla funkcjonowania demokratycznego państwa prawa, konieczne jest postrzeganie tajemnicy zawodowej/obrończej/adwokackiej jak najszerzej, tj. jako tajemnicy bezwzględnej, bowiem stanowi ona fundament prawa do obrony.