Dozór elektroniczny bardziej dostępny

Ustawa z dnia 31 marca 2020 roku o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020 Poz. 568 z dnia 31 marca 2020 r.) w art. 15 ust. 1 zmienia brzmienie art. 43la Kodeksu karnego wykonawczego, który zawiera katalog przesłanek formalnych udzielenia zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

Do tej pory z dobrodziejstwa instytucji, która pozwala na odbycie kary pozbawienia wolności przy bliskich, mógł skorzystać skazany na karę pozbawienia wolności w wymiarze do 1 roku. Obecnie granica ta została podniesiona do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (dotyczy to także sumy kar niepodlegających łączeniu), co należy przyjąć z aprobatą. Ta zmiana w istotny sposób poszerza grono uprawnionych do skorzystania z dozoru elektronicznego i z pewnością wpłynie na liczbę skazanych, którzy będą mogli dokonać procesu resocjalizacji w gronie i przy pomocy osób najbliższych. Podwyższenie górnej granicy dopuszczalności odbycia kary pozbawienia wolności w warunkach dozoru elektronicznego daje także elastyczność sądom w procesie wymierzania kary, gdy sprawca czynu zabronionego nie zasługuje na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, ale umieszczenie w warunkach izolacji penitencjarnej jawi się jako kara nazbyt surowa.