Wysoka grzywna i co dalej?

Z uwagi na istnienie normy skodyfikowanej w art. 37a Kodeksu karnego, kara grzywny jest tą dosyć powszechnie spotykaną sankcją za przestępstwa, w których wypadku popełnienia ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności, która nie przekracza 8 lat.

Osoba skazana prawomocnym wyrokiem zostaje wezwana do zapłaty kwoty orzeczonej tytułem grzywny w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania.

Orzeczenie kary grzywny nie jest jedyną sytuacją, w której po stronie skazanego może powstać obowiązek zapłaty określonej kwoty. Sąd może orzec w ramach środka karnego obowiązek zapłaty świadczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, którego wysokość nie może przekroczyć 60 000 złotych. Warto wskazać, że w niektórych wypadkach orzeczenie takiego świadczenia jest obowiązkowe - np. skazanie sprawcy za przestępstwo z art. 178a Kodeksu karnego, tj. prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a minimalna wysokość takiego świadczenia została ustalona przez Ustawodawcę na kwotę 5 000 złotych.

Z powyższego wywnioskować można, że nawet osoba, która dobrowolnie poddała się odpowiedzialności karnej lub, wobec której odstąpiono od wymierzenia kary może zostać zobowiązana do zapłaty znacznych kwot tytułem wypełnienia swoich zobowiązań pod rygorem wszczęcia egzekucji lub zamiany kary grzywny chociażby na zobowiązanie do wykonywania pracy społecznie użytecznej albo też orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności.

Przepisy Kodeksu karnego wykonawczego umożliwiają osobie skazanej ubieganie się o rozłożenie płatności orzeczonej kary grzywny w ratach, gdyby natychmiastowe jej wykonanie pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Standardowo okres, na który Sąd może rozłożyć płatność grzywny wynosi 1 rok, ale w wyjątkowych wypadkach czas ten można wydłużyć do 3 lat. Z analogiczną sytuacją do powyższej mamy do czynienia, gdy chcemy ubiegać się o rozłożenie świadczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej na raty, ale tutaj przepis szczególny Kodeksu karnego wykonawczego ogranicza rozłożenie płatności w ratach do maksymalnie 1 roku.

Należy mieć na względzie, iż sytuacja każdej osoby skazanej jest indywidualna, a informacji zawartych w powyższym wpisie nie można traktować jako wiążącej porady prawnej. Wszelkie dane są aktualne na dzień jego publikacji, tj. 12 grudnia 2019 roku.